Column Alet Klarenbeek, columniste

Testament ongekend

Door: Alet Klarenbeek,over ouderenzorg

Misschien dekt luisteren beter de lading...

Als je ouder wordt, raak je aan slijtage onderhevig. Het is niet anders… Vaak merk je dat het eerst aan je ogen. Je verraadt je leeftijd door dat wat je wil lezen – ondertussen wat smoesjes mompelend - steeds verder van je af te houden. Ook je gehoor is aan slijtage onderhevig, helaas. Maar ik denk ook weleens: hoe goed we horen heeft een link met onze leeftijd, maar ook met de tijd waarin wij leven.

Misschien dekt luisteren beter de lading, horen wat er ècht wordt gezegd. Vooral ouderen voelen zich vaak niet gehoord, terwijl uitgerekend zij de mooiste verhalen vol wijsheid in petto hebben. Ida van der Lee, kunstenares uit Amsterdam en gespecialiseerd in rituelen, bedacht Testament Onbekend om juist die verhalen op te halen. Ik ging eens een kijkje nemen.

“Een mens laat niet alleen geld en goederen na, maar ook herinneringen en inzichten met humor, liefde en wijsheid. Dat was mijn drijfveer.” vertelt Ida, ”Door oud en jong uit te nodigen kan ik iedereen de kracht van elkaars verhalen laten voelen.” Ida gebruikt daarvoor rituelen,  omdat die zo fijn betekenis geven aan belangrijke of gevoelige processen in het leven.

We zijn een gemêleerd gezelschap, de jongste is 19, de oudste 86 jaar. Nieuwsgierigheid is wat ons samen brengt en Ida leidt het proces aan de hand van een groot soort ganzenbord. Ze stelt een vraag ‘Denk aan een doorslaggevende gebeurtenis in je leven, welk plaatje hoort daarbij?’. Een vrouw van middelbare leeftijd zet haar gans op een boeddha-achtige tekening. Ze vertelt: “Afgelopen weekend vroeg ik mijn partner of hij nog van me houdt, na 20 jaar huwelijk. Het antwoord was nee. Ik voel me verdrietig, maar ook rustig als deze tekening. Vanaf hier ga ik verder en ik wil graag mijn kwetsbaarheid met jullie delen. Laten zien dat liefdesproblemen van alle leeftijden zijn.” De groep is stil en ontroerd.

Het ritueel gaat door. Verschillende vragen passeren de revue, uiteenlopende mensen komen aan het woord, het ene verhaal nog boeiender dan het andere. Het is heel bijzonder om mee te maken, werkelijk iedereen is vol authentiek en aandacht. Na afloop praten we na. Het is opvallend dat vooral ouderen aan het woord zijn geweest. “Kom ik aan met m’n kleine verhalen. Wat moet ik nu vertellen aan jullie, met mijn korte leventje?” zegt een meisje van begin 20 vertwijfeld. Een grijzende vrouw geeft vriendelijk woorden aan wat we allemaal denken: “Weet dat ik iets van jou heb gemist. Het wordt wel heel erg stil als we elkaars verhalen niet meer willen horen.”



Precies dat.

Wilt u ook meedoen aan Testament Ongekend? Kijk op www.idavanderlee.nl voor meer informatie.

Schrijf u in voor de nieuwsbrief

  • *
    Naam is verplicht
     
  • *
    E-mail is verplicht Dit is geen geldig e-mailadres
     
Meld aan