Het is voorjaar. Dat moet gevierd worden.

17 mei 2019

COLUMN

Imagine all the people,
Living life in peace
(joehoe, joe hoe hoe)

Hoort u het liedje al in uw hoofd? John Lennon schreef het in 1971.
Ik hoorde het decennia later in De Nieuwe Liefde Amsterdam. Afgelopen maandagavond.

Op het podium staat een koor. Niet zo maar een koor, maar Lust for Life, het eerste Amsterdamse popkoor voor senioren. Wat een plezier, wat een energie, wat een mooie liedjes en – laten we eerlijk zijn – wat een leuke dirigent! De lol spat ervan af. Het is al de derde keer dat ze bij UP! optreden en het is weer een groot succes. Het publiek geniet met volle teugen.

Voor aanvang stond een aantal koorleden nog even te roken, buiten, in de voorjaarslucht. “Lekker weertje he?!” zeg ik terwijl ik mijn fiets vast zet. “Ja joh, ik voel me heerlijk.”, ze kijkt me stralend aan. “De blauwe lucht, het verse groen aan de bomen en de vogels die zo prachtig zingen. Hoor je dat?” We luisteren aandachtig naar de kwinkelerende merels. Wat fijn om hier buiten te staan, aan de gracht. “Ik ben zo zenuwachtig.” vertrouwt ze me toe. “Ik moet zo een solo zingen en meid, geloof me, ik durf niet.” Ik kan me er alles bij voorstellen, ‘k zou zelf niet eens in een koor durven zingen.

“Weet je…” vervolgt ze, “In een koor zingen geeft zó veel plezier. Je zingt samen, je maakt een praatje over het leven, drinkt nog gezellig wat. Het is leuk hoor!” Ze denkt even na. “Maar dit, zo’n optreden, dat is het fijnste. Dan doet iedereen echt zijn best en hoor je dat het anders is. Bij een repetitie zitten er ook wel mensen te kletsen, of ze letten niet op. Maar op het podium, dan zetten we allemaal ons beste beentje voor.”

Om me heen staat een groep ouderen – je mag pas bij het koor als je ouder bent dan 70 – met stralende ogen te vertellen over hun optredens. Dankzij UP! hebben ze de afgelopen weken op verschillende podia gestaan. “Het is nog nooit zo druk geweest en we gaan nog even door hoor!” Ik kijk naar hen en zeg: “Velen zullen jullie als oud bestempelen, maar ik zie jullie vol energie het voorjaar omarmen alsof het je eerste is.” De vrouw kijkt me glunderend aan. “Ik heb het maar weer gehaald.” zegt ze. “Dat moet gevierd worden!”

Even later luisteren we ontroerd naar haar mooie stem, waarbij een gruizig randje haar leeftijd en het sigaretje van daarnet verraadt:

You, you may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you will join us
And the world will live as one.

Fijne zomer mensen!

 

Het is voorjaar
Alet Klarenbeek

Over de auteur

Alet Klarenbeek

Columniste

Met een beetje geluk worden we met zijn allen ouder én gezonder oud.
Alet Klarenbeek is UP! begonnen om nieuwsgierigheid te stimuleren, onder het motto: persoonlijke groei is mogelijk tot de laatste snik. Ze komt overal en nergens en vertelt hier over haar ontmoetingen.

Meer informatie over UP! www.upinnederland.nl
Meekijken en meepraten kan ook: https://www.facebook.com/UPinNederland/