Bakkie in de buurt

5 juni 2018

COLUMN

“Wat lijk jij op je heit!” zegt een stralende mevrouw op leeftijd. Nu moet u weten dat mijn vader in 1999 is overleden, dus zo vaak hoor ik dit niet. Het wordt nog gekker.

Ik ben te gast bij Bakkie in de Buurt, een Leeuwarder initiatief voor thuiswonende ouderen in de wijk, om te vertellen over UP! en ouder worden in Friesland.
“Ik ben Alet, uit Amsterdam.”
“Dat dachten we al.” zegt m’n publiek - tientallen ouderen tussen de 75 en 96 jaar oud - met een kritische blik op m’n hippe broek en rode lippenstift.
“Ik ben hier vlakbij geboren en u bent gewaarschuwd, ik spreek vloeiend Fries, dus niet te veel roddelen.”
Het ijs is gebroken. “Hahaha, do bist er ien fan ús.”
Ik hoor erbij. En vervolg mijn verhaal. “Mijn vader kwam weliswaar uit Utrecht, maar was vlak na de oorlog een typische Friese dorpsdokter in Oosterend. Hij was de enige met een auto in het dorp en ging bij slecht weer op de motor naar zijn patiënten. En als het echt bar en boos was, ging hij te paard bevallingen doen op de boerderijen in de omgeving.” Er wordt instemmend geknikt. “Dankzij mijn vaders verhalen adem ik geschiedenis.”, vervolg ik, “Want wat nu heel lang geleden lijkt, was bij ons aan de keukentafel heel normaal. Daarom hou ik denk ik zo van ouderen en van hun verhalen. En dus van u.”

We hebben een ontroerend mooie ochtend. Door met aandacht naar elkaar te luisteren komen de mooiste verhalen los. We hebben het over ouder worden en wat daarbij komt kijken. Veel zorgen, maar ook veel plezier en levenslust, al is het soms op de paar vierkante meter. Grote thema’s komen langs, zoals schaamte en spijt. Alles mag er zijn en er is veel contact en onverwachtse herkenning. Ook hier kijken mensen naar elkaar op basis van aannames. Door met aandacht even stil te staan en elkaar écht te zien ontdek je nog eens wat, wat leidt tot onverwachtse herkenning en verbinding.

Na afloop is daar mevrouw de Jong (96) met de mededeling dat ik op m’n vader lijk. Trots vertelt ze: “Hij heeft de bevalling gedaan van mijn eerste twee kinderen! Ze zijn inmiddels 75 en 73 jaar oud. Jouw heit zei, je kan dit zo goed, je krijgt er wel 10! Ik dacht dat hij gek was geworden!”
Stralend tikt ze me aan. “Ik héb er 10! En 48 achterkleinkinderen.”

In mijn hoofd hoor kraakhelder ik de typische grinnik van mijn vader: “Zie je wel, ik had gelijk!”

Oosterend
Alet Klarenbeek

Over de auteur

Alet Klarenbeek

Columniste

Met een beetje geluk worden we met zijn allen ouder én gezonder oud. Alet Klarenbeek is UP! begonnen met programma’s rond thema’s die ertoe doen als je ouder wordt. Ze komt overal en nergens en vertelt hier over haar ontmoetingen.

Meer weten over UP! in De Nieuwe Liefde in Amsterdam? http://denieuweliefde.com/up/
Meekijken en meepraten kan ook: https://www.facebook.com/UPinNederland/