Met je sokken aan naar bed

3 december 2019

COLUMN

Afgelopen week was ik voor UP! een paar dagen in Zweden, waar het al volop Kerst was. Overal verlichte huiskamerramen, kerstbomen, kerststerren en kerstkoekjes. En sneeuw! In het vliegtuig terug lees ik Maria Goos in tijdschrift SAAR: “Ik verheug op een witte kerst en als die op is, ga ik door op de rode”. Ik schiet in de lach.  Kerst gaat tegenwoordig vooral over eten en drinken aan feestelijk gedekte tafels en ander ongemak.

Ik voel me diep van binnen een jaar of 4, als kerst in zicht komt. De opwinding als klein kind, over die kist met kerstversiering die van zolder kwam… Ik kan het houten deksel nog onder mijn vingers voelen. Til hem in gedachten op en vind de vogels met kaarsvet in hun fragiele staartjes, dat lieve kerstmannetje, dat ene huisje en een blauw met wit gerande paddenstoel. En nog veel meer kerstversiering, in vergeeld vloeipapier ingepakt en afgedekt met halfvergane slingers. De kist bevatte ook tientallen kaarsenhouders, waar je eerst het kaarsje in moest doen voor je ze in de kerstboom klemde. En natuurlijk hing dat kaarsje hartstikke scheef, want veel te zwaar voor een dennentak. Wat kon het bommen. Ik mocht samen met mijn vader alle kaarsjes aansteken, die vervolgens lekten op de vogeltjes en dat lieve kerstmannetje. De boom vatte wel eens vlam, maar het liep altijd goed af. 

Het hoogtepunt was kerstavond. Ons huis verlicht met alleen het schijnsel van kaarsen. Het elektrische licht werd niet gebruikt. Mijn vader vertelde een kerstverhaal, wij kinderen luisterden. Ik kan me er geen woord van herinneren, maar wel de beslagen ramen, het gezinsleven, de magie van al dat kaarslicht. En het hoogtepunt van alles: met een kaars in je hand die steile donkere trap opklimmen naar een koude slaapkamer. En daar wachtte nóg een ritueel dat alleen op deze ene speciale kerstavond mocht: met je sokken aan naar bed. 

Jaar in jaar uit dezelfde kerstversiering, tafelkleden, rituelen. Het zijn heerlijke herinneringen aan een voorbije tijd. Laten we die verhalen delen en elkaar een bijzonder kijkje in ons leven gunnen. Zo maken we nieuwe dierbare herinneringen. En rituelen.


Fijne feestdagen!

 

 

Kerstsokken
Alet Klarenbeek

Over de auteur

Alet Klarenbeek

Columniste

Met een beetje geluk worden we met zijn allen ouder én gezonder oud.
Alet Klarenbeek is UP! begonnen om nieuwsgierigheid te stimuleren, onder het motto: persoonlijke groei is mogelijk tot de laatste snik. Ze komt overal en nergens en vertelt hier over haar ontmoetingen.

Meer informatie over UP! www.upinnederland.nl
Meekijken en meepraten kan ook: https://www.facebook.com/UPinNederland/